Rozdział trzeci: Blondynka

On? On mnie o to poprosił ?W głębi duszy się ucieszyłam ale to wszystko za szybko się działo. Po dłuższej chwili milczenia podszedł do mnie, objął w pasie i delikatnie przybliżał do siebie. Położyłam mu ręce na plecach po czym wtuliłam się jeszcze bardziej. Justin puścił mnie na chwile, żeby zamknąć drzwi. Zaczął mnie namiętnie całować po szyi.
-Wiesz, myślę, że to jest możliwe…- Powiedziałam lekko się wahając. 
Justin uśmiechnął się od ucha do ucha po czym podniósł mnie do góry.
-hahaha, Justin ! Postaw mnie- Krzyknęłam, przebierając nogami w powietrzu. Postawił mnie na moje polecenie. Było tak pięknie. Znowu na chwilę mogłam zatonąć w jego czekoladowych oczach. Dręczyło mnie tylko jedno…. Dlaczego odszedł? Nie miałam odwagi Go o to zapytać. Może nie teraz, bo się przestraszy i znowu odejdzie…
-Ja się zbieram…. Jessy chodź do mamy
-Czekaj-Chwycił mnie za nadgarstek. – Może przenocujesz u mnie?
-Ale nie ma łóżeczka dla Jess, ona nie może na łóżku… A z resztą… -Uległam
- Chcesz może coś do picia? 
-Przynieś mi kawę-Pocałowałam Go w policzek, a sama poszłam usiąść na kanapie. Włączyłam telewizor i zaczęłam „jeździć po kanałach”. Usłyszałam, że ktoś puka.
-Justin! Ktoś puka!
-Otwórz- Wychylił głowę zza ściany.
Podeszłam do drzwi po czym pewnie je uchyliłam. Zobaczyłam atrakcyjną blondynkę, malującą usta błyszczykiem.
-Pani do kogo, przepraszam ? –Zapytałam.
-Do Justina, a do kogo. Wpuść mnie- Powiedziała, przepychając mnie.
-Justin, kotku – Podeszła do niego i pocałowała namiętnie. Skrzyżowałam ręce, okazując zdenerwowanie. Justin szybko wytarł ręce i spojrzał na mnie błagając, żebym nie wychodziła. Jednak ja odwróciłam się i poszłam w stronę naszej córki.
-El, kochanie, czekaj…!- Wybiegł za mną.
-Co to za kobieta !?- Powiedziała blondynka.
-Kim ja jestem haha Kim ty jesteś, i co robisz w pokoju mojego narzeczonego?
-Narzeczonego?- Rozpłakałam się. –Nienawidzę Cię. Ty draniu ! Masz narzeczoną !? Po co chciałeś do mnie wrócić ??
-Elenaa..
-Zostaw mnie! – Wybiegłam, trzymając Jessy na rękach.
O co tu chodzi? Kim jest ta kobieta? Dlaczego On mi to robi?

Rozdział drugi: "Jessy jest moja?"

Szczerze to wieczorem mało spałam. Cieszyłam się z tego spotkania. Zasnęłam gdzieś po 4. Śniło mi się spotkanie tak jak je sobie wyobrażałam. Już miałam pocałować się z Justinem kiedy zadzwonił budzik.

-Już siódma?- podparłam się łokciami. Wstałam zaspana i poszłam prosto do łóżeczka Jess. Mała już nie spała. Trzymała się za nóżki i bujała na plecach.

-Cześć kochanie- Podniosłam ją, sięgając do walizki po sukieneczkę dla niej. Najedzoną i ubraną w różowo-niebieską sukienkę włożyłam z powrotem do łóżeczka, a następnie sama poszłam się ubrać i umyć. Ja także założyłam sukienkę. 

Wszystko zajęło mi godzinę. Zniosłam wózek i wróciłam po Jessy na górę. Dojechanie taksówką zajęło mi kolejną godzinę. Więc na miejscu byłam o9:10. Justin czekał na mnie przed hotelem.

-Hej-Pocałowałam go w pośpiechu w policzek.

-Cześć El, cześć Jessy- kucnął przy wózku. Uśmiechnęłam się na ten widok.- Zapraszam panie do środka – Powiedział wskazując ręką na hotel. Weszłam pierwsza, a za mną Justin z małą Jess.

-Siadaj

-Dzięki.

-No o czym chciałaś rozmawiać ?-zapytał pocierając rękę o rękę.

-Tydzień po tym jak odszedłeś… dowiedziałam się o czymś…- Mówiłam ze spuszczoną głową.

-O czym?

-O tym, że….jestemwciąży- Powiedziałam na jednym oddechu. Uniosłam głowę. Justin był przestraszony.- Nic nie powiesz?

-Jessy jest moja, tak?- Powiedział po dłuższej chwili, spoglądając na Jess.

-Tak-Znowu spuściłam głowę.

-Dlaczego mi nic nie powiedziałaś?!-Krzyknął nerwowo.

-Zrozum, Justin. Chciałam ale zmieniłeś numer telefonu, a teraz kiedy brakuje mi pieniędzy…. –Rozpłakałam się. Podszedł do mnie i przytulił z całej siły.

-Nie płacz.

-Chyba muszę już iść…- Wytarłam łzy i szybko włożyłam Jess do wózka.

-Elena… - Zawołał mnie. Odwróciłam się. Wziął głęboki oddech. – Jest, może szansa… żebyśmy do siebie wrócili ?

Rozdział pierwszy: Justin...

Zatrzymałam się z Jessy w hotelu, w LA. Nie drogim, nie mogłyśmy sobie pozwolić na luksusy w przeciwieństwie do ojca małej. Nigdy nie chciałam rozstawać się z Justinem ale to był jego wybór. Potem wyjechał i już nie wrócił. Nie zadzwonił. Nie napisał. Zapomniał. Chciałam powiedzieć mu o dziecku ale zmienił numer telefonu. Zaprzyjaźniona Belieber podała mi adres hotelu Justin’a. Bez zastanowienia tam pojechałam. Kilka godzin stałam przed hotelem na nic. Bieber ani nikt z jego ekipy nie wyszedł. Jessy przemarzła musiałam wracać.

-Hej! Zaczekaj-Usłyszałam znajomy męski głos. Powoli odwróciłam głowę. Stał tam. Stał Justin. To było piękne zobaczyć Go po roku na żywo.

-Justin…- Podeszłam do Niego.

-Co tu robisz? To nie przypadek, prawda?

-Nie. Przyjechałam do Ciebie.-oznajmiłam mu.

-Widzę, że ułożyłaś sobie życie-Powiedział kierując oczy na Jessy.

-Możemy się umówić ?

-Pewnie. Kiedy chcesz ?

-Jutro w tej kawiarni

-Wątpię, żebyśmy mieli tam spokój

-Zapomniałam..To gdzie proponujesz?

-W moim pokoju. A ty gdzie się zatrzymałaś, daleko stąd?

-Tak… no… trochę daleko.-Spuściłam oczy.

-Podwiozę was

-Nie, nie…- Jak on się uprze nic Go nie przekona-No dobra-Uległam

Przez całą drogę milczałam. Było niezręcznie. Justin puścił w radiu swoją piosenkę „Nothing Like Us”.

-Napisałem ją o Tobie…- Powiedział nerwowo stukając palcami o kierownice.

Uśmiechnęłam się pod nosem. Jednak nie zapomniał.

-Nie sądziłam, że tak szybko Cię znajdę.

-A po co mnie szukałaś?

-Muszę Ci o czymś powiedzieć. Ale wszystko jutro.

Dojechaliśmy na miejsce. Justin wysiadł, żeby otworzyć mi drzwi. Pocałowałam Go na pożegnanie w policzek, on zrobił to samo po czym pogłaskał Jessy po głowie. Szybkim krokiem poszłam w stronę drzwi, a on odprowadził nas wzrokiem.

PROLOG

Po roku postanowiłam odszukać Justin’a - ojca mojego dziecka. Zaszłam w ciąże w wieku 16 lat, potem On mnie zostawił nie wiedząc o dziecku. Tyle łez wylałam oglądając jego koncerty czy czytając on nim w gazetach. Rzuciłam wszystko i wyjechałam szukać Go po całym świecie….

Strasznie krótki ale wiele wyjaśnia ♥